Bye, bye, Bea

Bea, daar ga je dan, je tijd is gekomen, de natie huilt
snotterend, met de zakdoek in de hand, laat Holland je gaan
en ziet het toe, hoe het zijn Koningin voor een Koning verruilt
maar niet zonder bij de gevolgen van je vertrek stil te staan

Niemand hoeft nog langer op Prinsjesdag jouw hoed te overtreffen,
dat resulteerde toch in ridicule petjes, een machtig mooi gebruik
dat was om jou naar de kroon te steken, begin ik me nu te beseffen
zal nu voortaan iedereen komen opdagen met een rossige pruik?

Dat zal me wat worden zeg, een heuse Koning Willem Vier
hoewel hij zich Koning Willem Alexander zal kronen, weten
we allemaal beter, we gaan van Prins Pils naar Koning Bier

Zodoende over Koningsdag geen zorgen, dat blijft drinken en keten
we zullen met weemoed aan Bea terug denken als we vol plezier
als een stel bezopen gauchos, gegrilde Argentijnse steaks wegvreten

Sneeuw

Donzige dotjes dwarrelen neer, nauwkeurig gericht
en bedekken de straatstenen, dakpannen, vederlicht
geven de omgeving een veranderd gezicht, zodat
alles wit en effen wordt, een onbeschreven blad

Zodoende wandelen we waar we zelf willen gaan
de berm wordt een stoep, we bepalen onze eigen baan
immers, alles is wit, een onbeschreven vel papier
met mijn voetstappen bepaal ik, mijn pad is hier

Eén van de dingen waaruit het oorspronkelijke blijkt
is hoe de lantaarnpaal vanuit de hoogte op je neerkijkt
en in welke richting de prullenbakken staren
het zijn de enige dingen die het ware pad ontwaren