Sneeuw

Donzige dotjes dwarrelen neer, nauwkeurig gericht
en bedekken de straatstenen, dakpannen, vederlicht
geven de omgeving een veranderd gezicht, zodat
alles wit en effen wordt, een onbeschreven blad

Zodoende wandelen we waar we zelf willen gaan
de berm wordt een stoep, we bepalen onze eigen baan
immers, alles is wit, een onbeschreven vel papier
met mijn voetstappen bepaal ik, mijn pad is hier

Eén van de dingen waaruit het oorspronkelijke blijkt
is hoe de lantaarnpaal vanuit de hoogte op je neerkijkt
en in welke richting de prullenbakken staren
het zijn de enige dingen die het ware pad ontwaren